Sakin Çıldırı

Baştan düzgün başlamadığın bir işi, sonradan düzeltme şansın pek olmayacak.

Yol’u tarif etmek için biraz gitmiş olmak gerekiyor,

ve gitmek kelimesini anlamak için biraz herhangi bir yönde ilerlemiş olmak…

Uzun zamandır, oldukça uzun zamandır yaşadığım ülkenin cahil toplumu ve yöneticilerinden dolayı, saçma bir konuma evrildiğimi çok iyi biliyor ve bunun korkusunu çok derinden hissediyordum. Tek derdim üniversitede bir kürsü sahibi olmak iken, şu an 20 m2’lik bir bodrum kat ofisinde yaşlılara tatil pazarlayıp geçimimi sağlamaya ve dünyalar güzeli kızıma gelecek hazırlamaya çalışıyorum. En büyük şanssızlığım ve şansım Kızım.

Her Çıldırı anında O’na koşuyor, O’nun suretiyle kendime bir kaç doz uyuşturucu enjekte ediyorum. Uyuşuyorum ve uyanıyorum.

Öyle bir zamanın içinden geçiyorum ki, geçtiğim KoriDoor’un sonunda kendi ruhsal huzuruma ait bir aydınlık bulamıyorum.

Tüm bu olup bitenler, harfi harfine 20 sene önceki korkularım ve korkularım gerçekleşiyor birer birer…

Korkulan şeyin başa gelmesi durumundan sıyrılmak için, vargücümle mücadele ettim, üniversitede, sınavlarda, iş hayatında, orda burda her yerde…

Henüz kaybetmedim, göğsümdeki ve gözlerimdeki bu çatırdama sesleri… beni hiç iyi hissettirmiyor yazgıma karşı.

Belki de, kayaların arasından fışkıran bir yabani ot gibi, son anda tutunurum yeniden hayata…

kimbilir…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

9 + eight =

Posted by: admin on

Paylaş